Markamama.com
Geri Git   Mihav.com > Kedi Forumları > Kediler


Cevap Yaz
Eski 25-02-15, 20:15   #1
 
baltazarinsuedasi üyesinin avatarı
 
Üyelik Tarihi: Şub 2015
Mesajlar: 133
baltazarinsuedasi Çevrimdışı
Varsayılan Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

Sadece başıma gelen birkaç olaydan sonra bunu yazma gereği hissettim. Kedi sahiplenmek, herhangi bir hayvan sahiplenmek değildir, bazılarının bunu bir anlaması gerekiyor. Onların yeni doğmuş bir bebekten farkları yok. Bir kediyi eve alıp, önüne sadece bir kase süt koymakla hayvansever olunmuyor maalesef. Eğer bir kediyi sahiplendiysen, onun tüm sorumluluğunu üstleneceksin kardeşim.! Bir tanıdığım sokakta bir kedi bulmuş, bir iki hafta baktıktan sonra onun hasta olduğunu öğrenmiş ve ne yapmış? Ben hasta bir kediye bakamam deyip tekrar götürüp sokağa bırakmış.. Eee şimdi o hayvan eve, evin sıcaklığına, sana, senin ailene alışmadı mı zannediyorsun? Küçücük bir kediye gün yüzü gösterip de sokağa bırakmak da neyin nesi ya?! Onu sahipleneceksen adam gibi sahipleneceksin. Sadece sevme duygumuzu tatmin etmek için kedi mi alınırmış? Hadi ama..

En başta benim annem. Çocukken sürekli kedi beslermiş. Küçüklüğümde 10'dan fazla kedim vardı der hep. O gün de Balta'yı sokakta bulduğunda sadece acıdığı için almış zaten. İlk günü hem gece olduğu için hem de bir kedimizin olması heyecanıyla çok farketmedik, ama ertesi sabah uyandığımızda baktık ki Balta'nın gözlerinin yarısı kapalı ve çok feci akıyor. Ama öyle böyle değil, gözlerinin yarısı içerden gelen beyaz bir perdeyle kapanmış ve su gibi akıyor. Üstelik sağ patisi artık nerede ezildiyse ezilmiş, oradaki tüyleri tamamen dökülmüş ve akan kan orada kurumuş kalmış. Burun çevresi kahverengi-siyah arası lekelerle dolmuş. Kısacası o an karşımızda kimilerinin sokakta görse yüzüne bakmayacağı türden bir kedi vardı. O kimilerinin içinde benim annem de vardı tabi. "Ya suedaa, ben bu kediye bakamam, bunu hemen götürüp yerine bırakalım. Ben temiz bir kedi istiyorum be, bu dışarda mahvolmuş." dedi. Valla ben ısrar etmesem, bir hafta boyunca hıçkırıklara boğulmasam bizim küçük Balta'mız şu an bizimle olmazdı. Benim görüşüm, yanlış mı doğru mu orasını bilememem ama, parayla kedi alınmamalı. Sokakta ölen, orada burada ezilen, itilip kakılan o kadar çok kedi var ki. Bunları sahiplenmek varken gidip petshoptan kedi almak bana çok etik gelmiyor.

Her neyse işte baya bir gidip geldik veterinerimize göz akıntısı için. Daha önce de dediğim gibi baya bir enfeksiyon kapmış. Neyse, enfeksiyon bitti derken kabızlığı başladı. Biz bilmeden sucuk vermiştik buna, çok sevdiği için. Ama az buz değil baya yemişti bıdık. Canım ya 3 gün boyunca kakasını yapamadı. Çişini bile yapamadı ki gerçi. Biz de önce sadece kabız olmuştur geçer diye veterinere gitmedik. 3 gün boyunca her tuvalete gittiğinde yanında bulundum, öyle bir kasılıyordu ki bıdığım o her kasıldığında benim içimden bir parça kopuyordu. Allah o günleri bir daha yaşatmasın. Kimseye. Annemle babam yapar yapar biraz zaman geçsin yapar, hele bir de süt içerse birşeyciği kalmaz deyip geçiştirdiler. Bir gün gece belki yapar diye başında bekleyeyim dedim, saat 10 oldu, 11 oldu tık yok. 12 oldu, 1 oldu yine ses seda çıkmadı. Kumunun yanından ayrılmıyordu ki zaten, eşeleyip eşeleyip oturuyordu, kasılıyor, bağıra bağıra miyavlıyordu falan. Saat oldu 3. Hala hayvan tuvaletini yapamadı tabi. Onu bekleyeyim derken kumunun başında uyumuş kalmışım. O da benim yanıma sıkışmış, uyumuş kurban olduğum. Ertesi gün veterinere gittik. Meğer anal yollarındaki keselerin ikisi de enfekte olmuş. Çok geç kalmışsınız dedi, yine de karnına bastırarak dışkısını çıkartmayı denedi ama Balta durmadı ki, bağırdı kaçmaya çalıştı, veterinere yardımcı olan kadına saldırdı, tırmaladı falan. Ben de daha fazla duramadım başladım ağlamaya. Bir an dedimki ya bu adam ne yapıyor? Şimdi ölecek hayvan. Yemin ederim bağırsaklarının patlayıp etrafa sıçrayacağını düşündüm, öyle bağırıyor yavrum. En sonunda lavman yapmaya karar verdiler. Bayılttıkları halde kesik kesik miyavlıyordu. 10-15 dk falan sonra masaya gittiğimde gözlerime inanamadım. Karnından çıkan dışkıları bir gazeteye koymuşlar, ama ne dışkı! 15-20 parça halinde, hepsi kopkoyu ve taştan daha sert. Allahım dedim benim yüzümden bu hayvan bunları çekti öyle mi? Tam o an bir söz verdim, bundan sonra bu hayvana kendimden iyi bakmazsam namerdim diye. O gün bugündür annem bile kılı kırk yarıyor birşey vereceği zaman. Önceden aman kedi işte ne versen yer derdi, tabak diplerinde kalan şeyleri verirdi falan. Fakat şimdi öyle mi? Demekki kedimizin değerini anlayabilmeleri için bazı şeyleri yaşayabilmeleri gerekiyormuş. Kedilere zararlı olan yiyeceklerin listesini çıkardık, bizim rehberimiz kıldık. Öyle işte ne mutlu bana Bunu atlattık derken ateşi çıkmaya başladı miniğimin. Önüne ne gelse ısırıyordu falan. Acaba bilmediğimiz bir hastalığı mı var diye veterinere götürdük tekrar. Meğer diş çıkarıyormuş Şırıngadan ilaç sıkacağız diye yaşlandık resmen. Ama daha önceki lavmandan sonra sabretmeye karar veren anneciğim büyük bir ihtiyatla yardımcı oldu bana Onu da atlattık derken tüylerinin döküldüğünü farkettik, yine gittik. Bu sefer de mantara yakalandığını öğrendik. Krem sürüyoruz işte hala, ama sürdüğümüzü yalıyor. İğneye başlayacağız büyük ihtimalle. Bunu da atlatınca başka hangi hastalık çıkacak diye merak ediyorum. Artık veterinerimiz bile bizi görünce gülmeye başlıyor. Çünkü o artık 'bir türlü iyileşmeyen kedi'.

Demek istediğim ne olursa olsun biz bu hayvanlara sahip çıkmalıyız. Gece uykusuz kalacak olsak da, harçlığımızın yarısını veya daha fazlasını verecek olsak da, vücudumuzdaki çiziklere alışmak zorunda kalsak da, evdeki eşyalarımıza zarar verecek olmasına sabredecek olsak da biz bu hayvanların bakımını, bakımının tamamını üstlenmek zorundayız. Eğer bunları yapacak güç ve irademiz olduğunu düşünmüyorsak en başından hiç başlamamalıyız bence. Benim burada anlatmak istediğim şey, ne kadar iyi bir hayvansever olduğum değil. Ben kediyi reddeden bir aile ortamında bunları göze alabilecek iradeye sahipsem, siz kedisever bir ailede neleri göze almazsınız düşünemiyorum. Şu an bir aralar sokağa atmayı düşündüğümüz kedimiz, evimizin maskotu oldu. Babam işten gelir gelmez Baltazarımız nerde diyip duruyor. Biz okuldan geldiğimizde üstümüzü değişmeden ona koşuyoruz zaten. Annem bir ara hastanede yatmıştı, "ne yalan söyleyeyim kediyi sizden daha çok düşündüm" dedi. "acaba tuvaletini yaptı mı, mamasını yedi mi, mutlu mu bunları düşünmekten kendimi alamadım" falan dedi. Benim annem kediyle gününü geçirecek bir duruma geldiyse sizin anneleriniz neden gelmesin? Ya artık kumunda ne zaman kaka görsem sevincimden ne yapacağımı şaşırıyorum. Bu da bir çeşit kedi sendromu olsa gerek. Bizimkiler büyüyünce sokağa tekrar bırakırız diyorlardı ama şimdi benden çok sahiplendiler. Umarım tüm kediler aynı sona ulaşırlar.

Bu hayvanlar ilgiye muhtaç. Sizden bizden çok muhtaçlar. Eğer onlara bakmayacaksanız, herhangi bir sorunları olduğunda çözüm aramayacaksanız, hastalıklı olduğunu öğrendiğinizde uğraşamam deyip bir kenara fırlatacaksanız yalvarırım bu hayvancağızları umutlandırmayın. Eğer eninde sonunda sokağa bırakacaksanız bari hiç almayın ki, hayvan sokağın zor şartlarıyla başa çıkabilmeyi öğrensin. "Nasıl olsa ölecek, neden eve alıp da veterinere götürüp de para pul harcayıp uğraşayım ki" diyen insanlar tanıdım ben. Evet, eninde sonunda ölecek ama ölmek var, ölmek var kardeşim. Sıcacık bir evde, sahibinin kucağında ölmek var, yoldan geçen bir arabanın tekerleğinin altında ezilip ölmek var. Bunun farkında değilseniz ben diyecek birşey bulamıyorum artık. Siz bilirsiniz.

Sanırım biraz uzun bir yazı oldu. Belki sizi hiç ilgilendirmeyebilir ama sadece yazma gereği duydum. Yazasım geldi ve yazdım. Biraz canımı sıkan kişiler oldu, ben de içimi dökmek istedim o kadar. 2 ay önce pisliğe bulanmış bir kediyken şu an tertemiz bir ev kedisi olduysa ve bunu bana ve aileme borçluysa, ben bunun verdiği gururla yıllarca yaşayabilirim. Küçücük bir hayvanın benim sayemde mutlu olduğunu görmek, bu dünyada tadabileceğim en doyumsuz his olsa gerek. Çok fazla uzattım galiba, sağlıcakla kalınn )
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 25-02-15, 21:49   #2
 
dumiş üyesinin avatarı
 
Üyelik Tarihi: Tem 2014
Mesajlar: 2.099
dumiş Çevrimdışı
Varsayılan Cvp: Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

Hasta olunca kediyi sokağa mı atmış? Kendi çocuğu olsa ne yapacakmış?
Kesinlikle karşıyım ben de parayla kedi alınmasına.
Kesinlikle sahip çıkmalıyız o canlara, hasta diye sokağa bırakmak ne demek?
Çok güzel yazmışsınız bu arada
Onların her hastalığında Yanlarında olmak gerek Annem kedi almayı aklından geçirmezdi, şimdi kene bulaştı, bacağını çizdirdi ama hala bizimle Hatta şu anda Yanımda uyuyor Bulduğumuzda ne kadar Zayıf olduğunu düşününce ve ne kadar değiştiğini görünce mutlu oluyorum Çok pisti, Arkadaşı da yoktu herkesle kavga ediyordu kendini savunmak için. Kimsesiz Çocuktan farkı yoktu. Şu anda temiz, kilo Aldı ve hepimizin birtanesi oldu
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 26-02-15, 17:32   #3
 
baltazarinsuedasi üyesinin avatarı
 
Üyelik Tarihi: Şub 2015
Mesajlar: 133
baltazarinsuedasi Çevrimdışı
Varsayılan Cvp: Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

Valla savunmasız bir kediyi sokağa bırakmakla kendi çocuğunu sokağa bırakmak arasında pek fark göremiyorum ben.
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 26-02-15, 17:33   #4
 
baltazarinsuedasi üyesinin avatarı
 
Üyelik Tarihi: Şub 2015
Mesajlar: 133
baltazarinsuedasi Çevrimdışı
Varsayılan Cvp: Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

dumiş tafarından gönderildi Mesajı Görüntüle
Bulduğumuzda ne kadar Zayıf olduğunu düşününce ve ne kadar değiştiğini görünce mutlu oluyorum Çok pisti, Arkadaşı da yoktu herkesle kavga ediyordu kendini savunmak için. Kimsesiz Çocuktan farkı yoktu. Şu anda temiz, kilo Aldı ve hepimizin birtanesi oldu
Aynen öyle. O bize, biz de ona kavuştuktan sonra yaşadığı değişim beni çok mutlu ediyor.
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 26-02-15, 21:20   #5
 
Zonguldak
Üyelik Tarihi: Ara 2014
Mesajlar: 46
cemizetsay Çevrimdışı
Varsayılan Cvp: Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

Ellerine emegine saglik cok guzel bir yazi olmus ) esim isi geregi 24 saat iste oluyor. O yokken oglusum en büyük sirdasim arkadasim ) esim geldigimde ne kadad beni satsada )) su an hamileyim ve bebegimi insallah onunla buyutmek istiyorum
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 26-02-15, 21:36   #6
 
baltazarinsuedasi üyesinin avatarı
 
Üyelik Tarihi: Şub 2015
Mesajlar: 133
baltazarinsuedasi Çevrimdışı
Varsayılan Cvp: Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

Begendiyseniz ne mutlu bana Insanin kendisini sorgusuz sualsiz dinleyebilecegi bir dostu, sirdasi olmasi ne güzel insallah dediginiz gibi bebeginizi ve minik dostunuzu mutlu mesut büyütürsünüz

Bu konu en son " 26-02-15 " tarihinde saat 21:38 itibariyle moderatör veya konu sahibi tarafından düzenlenmiştir....
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 26-02-15, 21:40   #7
 
İsot üyesinin avatarı
 
Ordu
Üyelik Tarihi: Oca 2015
Mesajlar: 233
İsot Çevrimdışı
Varsayılan Cvp: Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

Okurken oyle cok guldum ki bende oglusumu buldugumda arka bacagi kalcadan kirikti gozunde iltihap vardi ve oyle cok hirpalanmisti ki korkudan kendi golgesinden kaciyordu. Kucucuktu siyah kucucuk zayif ciliz bie hayvandi ki simdi evimizin abisi oldu kocaman oldu oyle ki tasima cantasina girdiginde daha cok hissediyorum agirligini ne mutlu ki cins kedi diye kendimizi paralamiyoruz su an kendime alacagim tisortten daha onemli ona yas mama almak yani bi kadinin alisveris askindan vazgecmesine sebep olan saha buyuk bir ask umarim bizimle musmutlu yasarlar
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 27-02-15, 01:02   #8
 
Puffik üyesinin avatarı
 
İstanbul (Anadolu Yakası)
Üyelik Tarihi: Şub 2015
Mesajlar: 1.006
Puffik Çevrimdışı
Varsayılan Cvp: Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

Çok tatlısın Sueda, gerçekten, sonuna kadar okudum yazını ben de Pufik'i sahiplendiğimden beri gözümü bir an olsun ondan ayırmıyorum. Bana çok iyi geliyor, psikolojik olarak eve gelince, o beni karşılamaya geldiği andan itibaren mutlu oluyorum... Iyi ki varlar ^^
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 27-02-15, 12:22   #9
 
Alişim üyesinin avatarı
 
Tekirdağ
Üyelik Tarihi: Tem 2014
Mesajlar: 67
Alişim Çevrimdışı
Varsayılan Cvp: Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

Elinize sağlık, o kadar güzel yazmışsınız ki, okurken hem duygulandım hem tebessüm ettim ve yazının bir örneğini kendime çıkardım.
Ben de oğlum Aliş i canımdan çok seviyorum ve ona en iyi şekilde bakmaya çalışıyorum. Kendimi sokağa bırakırım onu bırakmam. O benim canım, herşeyim.
Aliş i bulduğumda 1 aylık yoktu daha, annesi terketmiş. beslenememiş ve çok hastaydı. Hiç düşünmeden sahiplendim, tedavi ettirdim, iyileşti, toparlandı ve ailemizin bir üyesi oldu. Ölene kadar da birlikte olacağız.
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 27-02-15, 13:53   #10
 
GÜNEŞ-EYLÜL üyesinin avatarı
 
Van
Üyelik Tarihi: Eki 2011
Mesajlar: 2.697
GÜNEŞ-EYLÜL Çevrimdışı
Varsayılan Cvp: Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

Elline sağlık çok güzel ve gerekli bir yazı olmuş. Bizimde tüm canlarımız sokaktan gelme bir şekilde yollarımız kesildi. Güneş'in annesine araba Çarptı gözümün önünde yavruları karnından fırladı bi Güneş Yaşadı bırakamadım veterinerde ilk kedim prensesim böyle benim oldu. Eylül'ü koli içinde otoparka bırakmışlardı gözleri daha yeni açılmıştı o şekilde sırtımı dönemedim aldım ikinci kedişim oldu 55357;56842;
Fındığın ayağını çocuklar kırmış Öylece bırakmış aldık tedavi ettirdik yuva çıkmayınca bizim oldu sonra kaçtı bir gün hamile geri geldi bıdık oğlumuz oldu yine yuva bulamadık bizimle kaldı . Prenses 2 aylık falandı çocuklar makatına Çubuk sokarken bulundu ve kardeşimin eşi sahiplendi . Herbiri bir şekilde bizim oldu ve canımız oldu. Depremde evsiz kaldık üşüdük aç kaldık ama onları bir an bile bırakmayı düşünmedik insan çocuklarından hiç vazgeçer mi ya???
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 27-02-15, 16:48   #11
 
Konserci üyesinin avatarı
 
Üyelik Tarihi: Eki 2014
Mesajlar: 44
Konserci Çevrimdışı
Varsayılan Cvp: Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

Çok güzel yazmışsınız, içim mutluluk doldu. Benim de tüm hayvanlardan köşe bucak kaçan annem kedimizi öyle seviyor ki. Yatıp uyuyuşuna bile hayran, sürekli gözü üstünde. Babam da öyle, kendisi çok agresif ve sinirliydi, kedimizin ona iyi geldiğini söylüyor. İkisi de "sen bu kediyi atmaya kalksan biz tutarız" demeye başladılar (atmam gibi bir durum ASLA söz konusu olamaz tabi).
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 27-02-15, 19:00   #12
 
baltazarinsuedasi üyesinin avatarı
 
Üyelik Tarihi: Şub 2015
Mesajlar: 133
baltazarinsuedasi Çevrimdışı
Varsayılan Cvp: Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

İsot tafarından gönderildi Mesajı Görüntüle
Okurken oyle cok guldum ki bende oglusumu buldugumda arka bacagi kalcadan kirikti gozunde iltihap vardi ve oyle cok hirpalanmisti ki korkudan kendi golgesinden kaciyordu. Kucucuktu siyah kucucuk zayif ciliz bie hayvandi ki simdi evimizin abisi oldu kocaman oldu oyle ki tasima cantasina girdiginde daha cok hissediyorum agirligini ne mutlu ki cins kedi diye kendimizi paralamiyoruz su an kendime alacagim tisortten daha onemli ona yas mama almak yani bi kadinin alisveris askindan vazgecmesine sebep olan saha buyuk bir ask umarim bizimle musmutlu yasarlar
Sizi de ayrı tebrik etmek lazım. Cins kedi konusunda benimle aynı fikirde olmanıza sevindim. Dediğiniz gibi inşallah bizimle yaşarken hissettikleri tek şey mutluluk olur. Bu arada abimiz kaç yaşında?
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 27-02-15, 19:03   #13
 
baltazarinsuedasi üyesinin avatarı
 
Üyelik Tarihi: Şub 2015
Mesajlar: 133
baltazarinsuedasi Çevrimdışı
Varsayılan Cvp: Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

Puffik tafarından gönderildi Mesajı Görüntüle
Çok tatlısın Sueda, gerçekten, sonuna kadar okudum yazını ben de Pufik'i sahiplendiğimden beri gözümü bir an olsun ondan ayırmıyorum. Bana çok iyi geliyor, psikolojik olarak eve gelince, o beni karşılamaya geldiği andan itibaren mutlu oluyorum... Iyi ki varlar ^^
Aynen öyle, daha 2 ay oldu onu sahipleneli, fakat onu bir kez görmem tüm sıkıntılarımı unutturmaya yetiyor. Bunu duyanların verdiği genel tepki şu; 'abartma sueda.' Anlamıyorlar. Beni anlayabilmeleri için bu hissi tatmaları lazım zaten. Ama siz, herşeyi en ince ayrıntısına kadar anlayabilirsiniz. Bu yüzden onlar da iyiki var, siz de iyiki varsınız
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 27-02-15, 19:18   #14
 
baltazarinsuedasi üyesinin avatarı
 
Üyelik Tarihi: Şub 2015
Mesajlar: 133
baltazarinsuedasi Çevrimdışı
Varsayılan Cvp: Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

Alişim tafarından gönderildi Mesajı Görüntüle
Ben de oğlum Aliş i canımdan çok seviyorum ve ona en iyi şekilde bakmaya çalışıyorum. Kendimi sokağa bırakırım onu bırakmam. O benim canım, herşeyim.
Aliş i bulduğumda 1 aylık yoktu daha, annesi terketmiş. beslenememiş ve çok hastaydı. Hiç düşünmeden sahiplendim, tedavi ettirdim, iyileşti, toparlandı ve ailemizin bir üyesi oldu. Ölene kadar da birlikte olacağız.
"Kendimi sokağa bırakırım onu bırakmam." Bundan daha fazla samimiyet barındıran başka bir cümle daha tanımam. Ve bundan daha fazla duygularıma tercüman olan bir cümle. Umarım hepimiz 'ölene kadar' birlikte oluruz.
  Alıntı Yaparak Cevapla
Eski 27-02-15, 19:25   #15
 
baltazarinsuedasi üyesinin avatarı
 
Üyelik Tarihi: Şub 2015
Mesajlar: 133
baltazarinsuedasi Çevrimdışı
Varsayılan Cvp: Bu bir soru değil. Bu sefer değil. :)

GÜNEŞ-EYLÜL tafarından gönderildi Mesajı Görüntüle
Depremde evsiz kaldık üşüdük aç kaldık ama onları bir an bile bırakmayı düşünmedik insan çocuklarından hiç vazgeçer mi ya???
Sizin gösterdiğiniz bu davranışa çoğu kimse cesaret edemezdi, eminim. Ben de burada her an deprem olacak da oğlumu kaybedeceğim diye endişeleniyorum. Depreme rağmen hepsinin sağ kalması da büyük bir şans. Kedisini depremde kaybeden nice insan tanıyorum. İnşallah böyle birşeyle karşılaşmayız, hiçbirimiz, hiçbir zaman. Umarım ömürleri yettiğince çocuklarınızla birlikte olursunuz. Ne mutlu size.
  Alıntı Yaparak Cevapla


Cevap Yaz

Konu Araçları

Benzer Konular
Konu Konuyu Başlatan Forum Cevap Son Mesaj
Gizli yönleri ile enbüyük Türk Atatürk meneldur Paylaşım - Sohbet 6 24-07-14 08:33
"Kurban" Yakınlaşmak Demektir, Öldürmek Değil armine Güncel 32 11-12-13 19:53
Merhaba ve bir soru Bubble_Dream Kediler 2 06-02-10 01:29
Mustafa Kemal Atatürk'çüler... 3 hav 1 miyav Güncel 131 09-02-09 15:04
EĞER' değil, 'ÇÜNKÜ' değil, 'RAĞMEN' sevin.. Mihav Paylaşım - Sohbet 7 07-12-08 04:19



Saat 16:14.

Reklam
© Copyright 2008 Mihav.com
Creative Commons Lisansı
x


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198