Kör Kedi İle Yaşamak..

[Djpink]

Kör Kediler

Hareket ederken sürekli etrafındaki nesnelere çarpan bir kedi ya kördür, ya da kaslarını koordine etme yeteneğini yitirmiştir. Kör bir göz çoğunlukla bulanık, mat görünür ve gözbebekleri parlak ışıkta bile küçülmez.

Bazı kedilerin doğuştan gözleri yoktur (anophtalmia) ya da aşırı küçük gözleri vardır (microphtalmia). Diğerleriyse hastalık, yaralanma, beyin hasarı, zehirlenme (bunun bir nedeni de anesteziye aşırı reaksiyon olabilir), glukoma, katarakt ya da tedavi edilmemiş içe dönük göz kapakları nedeniyle oluşan çizilmeler sonucu kör olabilirler.

Körlüğün derecesi kedilerde de tıpkı insanlarda olduğu gibi farklıdır. Çoğunlukla görme yetisi yavaş yavaş yitirildiği için kedi bu duruma ayak uydurmayı öğrenir ve bazen kedi sahibi bile durumu anlamakta güçlük çekebilir. Bazı durumlarda hastalık ya da yaralanma nedeniyle gözlerden birinin ya da ikisinin de cerrah müdahaleyle alınması gerekebilir. Ani körlük çok daha çabuk fark edilir çünkü kedi yönünü kaybetmiş gibi davranır, yürürken tereddüt eder ve çok yüksek sesle miyavlayabilir (bazı kediler sesin yankılanmasını dinleyerek yön bulurlar)

Bir kedi ansızın kör olduysa bu duruma uyum sağlayana kadar olağandışı hareketler sergileyebilir. Örneğin yattığı yerden kalkmak istemez ya da tuvalet alışkanlıklarını değiştirir çünkü kum kabını bulamamaktadır. İçine kapanıklaşır, yönünü kaybettiğinde ya da kendini güvensiz hissettiğinde sürekli miyavlayabilir.

Kedinizin görüşünde bir sorun olup olmadığını test etmek için gözlerinden birini kapatın. Diğer gözüyle hareket eden parmağınızı takip edip etmediğine, parmağınızı gözüne yaklaştırdığınızda tepki verip vermediğine bakın. Ayrıca bir fener ışığını belli bir uzaklıktan gözüne tutarak gözbebeklerinin ışığa tepki verip vermediğine de bakabilirsiniz. Fakat bazı körlük durumlarında gözbebekleri ışığa tepki vermesine karşın görme sinyalleri beyine doğru şekilde iletilemediği için ışık testi tek başına yeterli olmayabilir.

Tek gözü kör bir kedi, kör olan gözünün bulunduğu tarafta ani bir hareket olduğunda kendini korumak için saldırganlaşabilir. Ayrıca derinliği algılamada sorun yaşayabilir. Tek gözü kör olan kediler çoğunlukla atlamayı düşündükleri bir yere farklı açılardan defalarca bakıp ancak ondan sonra sıçrayışı gerçekleştirirler. Fakat birkaç denemeden sonra bu tür yerlerin yüksekliğini ezberler ve hazırlığa gerek duymadan kolaylıkla çıkabilirler. İki gözü de kör olan kediler sıçramaktan ziyade tırmanmayı tercih ederler. Fakat iki gözü de kör olan pek çok kedi çıkmak istedikleri yerlerin konumunu, yüksekliğini öğrendikleri ve sıçrayarak buralara çıkabildikleri için evde kör bir kedi varsa eşyaların yeri değiştirilmemeli, çarpabileceği ya da takılabileceği nesneler ortalıkta bırakılmamalıdır.

Kör bir kedi dışarıda kolaylıkla yönünü şaşırabileceği için mümkünse evde tutulmalıdır. Ya da etrafı parmaklıklı bir bahçeye çıkarılabilir. Ayrıca bedeni de saran bir tasmayla bahçede dolaşmaktan da zevk alacaktır. Kör bir kediyi sokağa bırakmayın. Her olasılığa karşı üzerinde daima adresi ve kör olduğu belirtilen bir tasma bulundurun. Kör bir kedi sokağa çıktığı takdirde kolaylıkla kaybolabilir. Yönünü sesler ve kokular yardımıyla bulduğu için, tanımadığı bir ortamda kaybolacaktır.

Kör kediler yönlerini bulmak ve kolaylıkla hareket etmek için koku alma duyularını ve hafızalarını kullanırlar. Bu nedenle evdeki mobilyaların yerlerini değiştirmeyin ve takılabileceği, çarpabileceği eşyaları yerde bırakmayın. Eğer eşyalara çarpıyorsa mobilyaların kenarlarını ve bacaklarını yumuşak minderlerle, kalın kumaşla ya da köpükle kaplayabilirsiniz. Kör kedilerin büyük bir çoğunluğu evdeki eşyaların yerini ezberlerler fakat yine de çarpıp kendini yaralayabileceği keskin kenarlı eşyaları bu tür yumuşak malzemelerle kaplayın.

Kör bir kedi, bir eşyaya ne kadar yaklaştığını anlamak için bıyıklarından da yararlanır. Ses de kör bir kedinin yön bulmasında kullandığı bir başka yöntemdir. Sesli oyuncaklar, dokunduğunda ses çıkaran kağıttan toplar ya da içine boncuk, vs. konmuş toplar onu oyun oynamaya ve egzersize teşvik eder. Pek çok kör kedi, bu tür ses çıkaran oyuncaklarla oynamaktan büyük keyif alır ve bunları evde oradan oraya taşıyıp kovalayabilir.

Kör bir kediyi kucağınıza alıp taşırsanız yön duygusunu yitirecektir. Bu yüzden onu herhangi bir nedenle bulunduğu odadan çıkarmanız gerekiyorsa, iyi tanıdığı bir yere koyun (örneğin mama kabının bulunduğu ya da uyuduğu yere). Bu sayede nerede olduğunu anlar ve kendini güvende hisseder. Kum kabının ya da mama ve su kabının yerlerini değiştirmeyin. Bunları kolaylıkla bulabilmeye ihtiyacı vardır. Aynı zamanda bunları birer yol tabelası olarak hafızasına kaydeder ve bunların kokusu sayesinde yönünü bulur. Kör bir kediyi yerden yüksek bir yere kaldırıp koymayın çünkü düşebilir. Fakat tanıdığı ve sevdiği bir yere, örneğin sürekli yattığı koltuğa ya da yatağa koymanızda bir sakınca yoktur.

Güvenli ve can sıkıntısına meydan vermeyen bir ortam sağlandığında kör bir kedi de gözleri gören kedilerden hiç de aşağı kalmayan normal, sağlıklı ve mutlu bir yaşam sürer. Yavruyken kör olan kediler bu duruma öyle çabuk ve kolay uyum sağlarlar ki kimi zaman kedinin sahipleri onun kör olduğunun farkına epey sonra varabilir. Kör olmasına karşın koku alma ve işitme duyularını kullanarak bahçeye çıkan, ağaçlara tırmanan hatta avlanan pek çok kedi var. (Yine de tek başına dışarı çıkmaması en güvenlisidir.) İlginç olan, diğer kedilerin kör kedilere karşı çok daha anlayışlı ve toleranslı davranmalarıdır.

Kör Bir Kediyle Yeni Bir Eve Taşınmak..

Öncelikle, gözleri gören bir kediyi yeni bir eve alıştırmak için hangi kurallara dikkat ediyorsanız, kör bir kedi için de aynı kurallar geçerlidir. Onu önce evin bir odasında tutun ve zamanla diğer odaları da birer birer keşfetmesine izin verin. Kör bir kedinin yeni ortamını tanıması ve alışması biraz daha uzun sürecektir. Onun için tehlike arz etmeyen bir mobilya düzeni benimseyin. Yeni bir odaya çıkardığınızda daima yanında olarak, onunla yumuşak bir sesle konuşarak ve okşayarak, sevdiği bir yiyecekle ödüllendirerek ona destek olabilirsiniz.

Taşınmadan önce kedinizi bir odada tek başına uyumaya alıştırın. Bu odaya evdekilerin haricinde ayrı birer kum kabı, yatacağı yer, su kabı ve mama kabı koyun. Evdekiler eski yerlerinde kalsın fakat bu odanın içindeyken odadakileri kullanmasını sağlayın. Onu odada bırakmadan önce onunla biraz vakit geçirin. Böylelikle o odaya kapatılmanın bir ceza olduğunu sanmasın. Odaya en sevdiği yiyeceği koyun, onu o odada oynatın ve sevip okşayın. Bu sayede o odayı güzel bir yer olarak tanıyacaktır. Mümkünse ilk birkaç gece onunla birlikte o odada yatın. Odaya bir radyo koyar ve sesi kısık olarak açık bırakırsanız bu da kendini yalnız hissetmesine engel olacaktır.

Taşındıktan sonra, taşındığınız evde de önceki evdekine benzer bir oda yaratın. Eski odadaki eşyalarını buraya koyun. Buradaki eşyalara ağzını sürterek ve patileriyle kokusunu bırakmasına izin verin, çünkü bu kokular sayesinde yönünü bulacak ve odayı benimseyecektir.

Bu odayı tanıdıktan ve alıştıktan sonra onu kontrollü olarak evdeki diğer odalara alıştırın. Bunu her seferinde bir tek oda olacak şekilde yapmalısınız. İlk seferlerde daima yanında olun, o odada güvenli bir şekilde hareket edebildiğinden emin olana kadar onu odada yalnız bırakmayın.

Eğer birden fazla katlı bir eve taşındıysanız, evi iyice tanıyıncaya kadar merdivenlerin önüne onun geçemeyeceği engeller koyun. Yeni bir odayı keşfederken onu peşinizden gelmesi için çağırarak, onunla konuşarak ona güven verin. Yeni evdeki ilk gecelerini ona ayırdığınız, önceki evdeki odasındaki eşyaları koyduğunuz odada geçirmelidir. Evi tanıdıkça sınırları genişletin. Fakat bunu aceleye getirmeyin, her aşamada bulunduğu yeri iyice tanıyıp öğrendiğinden emin olun. Yanında olamayacağınız zamanlarda onu çok iyi tanıdığı bir odada bırakın.

Zamanla, eve alıştıktan sonra, ona ayırdığınız odayı (yani bölgeyi) tüm eve yaymalısınız. Belki de bu zaman zarfında kendisi zaten bu yerleri seçmiş olacaktır. (Örneğin; uyumayı sevdiği bir yer, mama yemeyi tercih ettiği bir yer.)

En iyisi, ona ayırdığınız odadaki eşyalarını oldukları yerde bırakmak ve birer mama, kum ve su kabını da sizin tercih ettiğiniz yerlere koymaktır. Aksi takdirde kum kabının, mama ve su kaplarının birdenbire ortadan kaybolduğunu düşünecek, kafası karışacak ve paniğe kapılacaktır. Sizin tercih ettiğiniz yerlerdeki kapların yerini iyice öğrendikten ve bunları kullanmaya başladıktan sonra odasındakileri kaldırabilirsiniz.

Sevdiği yiyeceklerin, bolca oyunun ve sevilip okşanmanın yeni evine alışmasında payı büyüktür. Yönünü şaşırdığında, hata yaptığında ya da kendine güvenini kaybettiğinde onu kucağınıza alıp odasına götürmeyin. Onun yerine onunla birlikte hareket edin, onu çağırarak, konuşarak odasına kadar kendiliğinden peşinizden gelmesini sağlayın. Onu kucağınıza alarak bir yere götürmek en son seçenek olmalıdır.

Kaynak: messybeast.com

[>Ferik ve Bulut<]

ben konu diye buna derim....

[Djpink]

Teşekkürler ferikcim İşe yarayabilecegini düşündüm tahmin edersin ki çok zordur özürlü bir hayvanla yaşamak,bilinmeli doğru yöntem nedir ve neler yanlıştır.Umarım faydası olur,işe yarar...

[derinmavi]

Engelli bir canlıya yardımcı olmak, ona kol kanat germek ne kadar büyük bir sevapsa; bunu yapacak iyi yürekli insanlara bilgi vererek yardımcı olmak, olası yanlışları önlemeye çalışmak da bir o kadar büyüktür. Engelli bir hayvanım yok ancak sanki yarın olacakmış gibi dikkatle ve ilgiyle okudum tüm yazıyı. Çok teşekkürler.