Rahat Uyu Karam / Rest in Peace Jonah

2 yaşında, Van’da doğmuş bir sokak köpeği idi, ki Türkiye’ye aynı zamanda sokak hayvanları için cehennem demek de mümkün. Tıpkı diğer sokak hayvanları gibi, Karam’ın hayatı da dehşet, işkence ve zulümden başka birşey değildi. Karam, 2 yıllık yaşamında, tam 730 gün, 17520 saat ızdırap çekti. Şanslı bir gününde, çöpten bayatlamış yemek bulabiliyordu. Ama bu bile onun için bir lükstü. Diğer günlerde, çoğunlukla tamamen açtı. İçme suyu zaten söz konusu bile değildi (belki yağmur yağdığı zaman biraz su giriyordu midesine). O 17520 saatlik yaşamının çok büyük bir bölümünde ise açlıktan nefesi kokuyordu, sokak köpeklerinin haman böceği gibi görüldüğü bir ülkede başka bir yol yoktu onun için.

Karam’ın hayatı daha kötüye gidemez derken, gitti. 10 Kasım 2008 günü, Karam’a araba çarptı. Tabii ki şöfor olay yerinden kaçtı. Karam yolun kenarında acılar içinde kıvranmaya bırakıldı. İki ayağı da kırılmıştı, çektiği acının tarifi yoktu artık. İki ayağı da kırılmış olan Karam, artık yürüyemiyor, sadece sürünebiliyordu. Ve derken, Van’da vicdan sahibi bir kişinin dikkatini çekmeyi başardı o hali ile. O vicdan sahibi kişi, Van belediyesinden yardım istedi köpeği gelip almalar için.

Ama Van belediyesi’nden ilgilenen olmadı – Karam, 3 gün boyunca Van sokaklarında süründü. Belediye, ne bir veteriner gönderdi, ne de başka birşey. 13 Kasım 2008 günü ise sonunda belediye birilerini gönderdi evet... Ama gönderilen, veteriner falan değil, bir ölüm timi idi.. Belediye, göndere göndere, bir çöp toplama kamyonu ve iki çöp toplama işçisi göndermişti. Ve onlar da işte böyle aldılar köpeği:

http://www.gencturkhaber.com/video/v...le.html,00e821

Boynuna bir ip bağladılar, sonra kürekle havaya kaldırıp, daha sonra da çöp kamyonunun arkasına fırlattılar. Karam bütün bunlar sırasında çığlık çığlığa bağırıyordu. O çığlıklar atarken, etraftakilerse gülüyordu. Karam’ın çektiği işkence, onlara bir komedi şovu gibi gelmişti. Çöp işçileri, daha sonra Karam’ı götürüp çöplüğe attılar... ‘Merhamet duydukları’ için. Evet, belediyeden daha sonra yapılan açıklamada, en azından orada yemek bulur diyerek insani duygularla oraya atıldığı söylendi..

Bu aşamada, Karam felç olmuştu. Çöplükte, arka bacaklarına felç inmiş bir şekilde yatıyordu. Kürekle alınıp çöp kamyonuna fırlatılması durumunu daha da ağırlaştırmıştı. Omur iliğinde tamir edilemez hasar oluşmuştu. Yaşasa bile, hayatı boyunca felçli olacaktı.

Bu korkunç haber ulusal medyaya yansıdığı anda, bütün dünya ayağa kalktı. Belediye santrali, gelen telefonlar yüzünden kitlendi. Sadece Türkiye’den değil, dünyanın her yerinden telefonlar geliyordu belediyeye. Böylesine yoğun baskı altında kalan belediye, birşey yapmak zorunda olduğunu anladı ve bir zahmet Karam’ın çöplükten kurtarılması için bir ekip yolladı. Böylelikle, Karam Van 100 Yıl Üniversitesi Hayvan Hastanesi’ne götürüldü.

Tabii buraya hastane demek de çok zordu – Van’daki imkanlar çok yetersizdi. Karam kadar perişan durumda olan bir köpeğin tedavisi için gereken çok ileri sistemler burada mevcut değildi malesef. İşte yine bu aşamada, bütün dünyadan hayvanseverler birkez daha seferber oldular. Kimisi tedavi için para göndermek istedi, kimisi onu sahiplenmek istedi, kimisi de Amerika ve İngiltere’deki en iyi hayvan hastanelerinde tedavi edilmesi olanaklarını sundular.

Ama bütün bunlar olamayacaktı. Neden mi? Çünkü, yurtdışından gelen yardım teklifleri, Türkiye’nin milli gururuna bir hakaret olarak algılanmıştı. Türkiye bu köpeği kendisi tedavi edecekti. Dışarıdan yardım almaya çalışanlar da vatan haini ilan edilmişlerdi. Van belediye başkanı da bu görüşteydi, ‘o köpek Van’dan ayrılmayacak’ dedi. Son noktayı koydu. Karam, artık çok kısıtlı imkanların olduğu bir yerde kalmaya mahkum olmuştu.

Karam, 28 Kasım sabahı ağırlaştı. Ve bu sabaha çıkamadı. 1 Aralık sabahı öldü. Karam, kendisini hayvansever olarak tanımlayan aşırı milliyetçilerin ve kendini insan olarak tanımlayan canavarların kurbanı oldu. Şu anda ölü bedeni patoloji labaratuarında, ölüm sebebi ile ilgili resmi rapor yazılıyor. Ölüm sebebi aslında bu: Türkiye - sokak hayvanları icin bir cehennem.

Butun bu skandallar serisinden sonra, Van Belediye Baskani Burhan Yenigün istifa etmelidir diyorsaniz, o zaman bunu kendisine de soyleyin:

VAN BELEDİYESİ

_________

Jonah



was a 2-year old stray dog born in the city of Van in Turkey, a country also known as a hell on earth for stray animals. Like his fellow stray animals, Jonah’s life was nothing but absolute horror, torture and despair…. Jonah experienced 730 days, 17520 hours of incessant misery. On a lucky day, he could find some rotten, dirty food from the garbage. Even that was a luxury to him, because most other days his stomach was completely empty. Clean drinking water was out of the question anyway (maybe some rain was his only chance of water). But even those “rotten food available” days were scarce for Jonah. He was on the brink of starvation for most of those 17520 hours he managed to survive in a country where dogs get treated as cockroaches to be destroyed.

Just as you would think that life could not get worse for Jonah, it did. On 10 November 2008, Jonah was hit by a car on the highway, and then of course the driver fled the scene. Jonah was left to lie in agony by the side of the road, with his two back legs broken, with his suffering just simply beyond description. With those two back legs broken, Jonah was now only able to crawl and he somehow caught the attention of someone in Van with a heart… A good man who saw Jonah’s misery and called the municipality of Van for help.

But no officer at the municipality of Van helped – Jonah kept crawling in the middle of Van for three days. The municipality could not be bothered to send a vet or anybody to go help him.

On 13 November 2008, the municipality finally bothered to do something. And what they decided to do was to send in a death squad on Jonah. They sent two garbage collectors and a garbage truck to pick Jonah up. And this is how they picked him up:

http://www.gencturkhaber.com/video/v...le.html,00e821


They tied a rope around his neck, picked him up with a shovel, and then tossed him into the garbage truck. Jonah screamed and screamed throughout all of this – everybody else enjoyed it. As Jonah was screaming to the top of his lungs, the people around him simply laughed and watched Jonah’s agony as if they were watching a comedy show. The garbage men then dumped him at the city’s garbage disposal site “out of compassion” the official explanation goes. The garbage men were so compassionate that they thought at least he would have found some food there, the municipality later on explained.

At this stage, Jonah was lying paralyzed in the garbage site, and the way he was handled with a shovel had only made it worse. He suffered irreparable damage to his spine, and even if he had lived, he would have been paralyzed for life.

All hell broke loose on the municipality of Van when footage of Jonah’s torture in the hands of municipal workers was announced on the national media in Turkey. The municipality was inundated with phone calls, not just from Turkey, but from around the world. Under such tremendous pressure, the person who calls himself the mayor of Van was forced to act and sent in a team to go collect Jonah from the garbage site. Jonah thus ended up at the Faculty of Veterinarian Medicine Animal Hospital at the University of Van.

If you can call it that of course – the hospital in Van had very very little to do to treat Jonah because they did not have the facilities there at their disposal to handle a dog as severely damaged as Jonah. This was when once again animal lovers from all over the world offered help. Some offered to send money for Jonah’s treatment, others offered to adopt him, yet others offered to arrange for him to be treated at the best animal hospitals in the United Kingdom and / or the United States….

But it was not meant to be…. Because all of those offers had to be rejected as those offers of help from abroad were “an insult to Turkey’s national pride”. Turkey had its own resources to treat Jonah, they said, and those trying to arrange help for Jonah from abroad were “traitors”. The mayor of Van agreed with all of this, he declared that the dog was going to stay in Van. Period. Jonah was condemned to stay there in Van in the hands of vets who had little if anything to do for Jonah's welfare…

Jonah’s conditions deteriorated on the morning of 28 November 2008. And he didn’t make it, he died on 1 December 2008. Jonah became a victim of ultra nationalists masquerading as animal lovers and monsters masquerading as humans. His dead body is at the pathology lab of the animal hospital in Van at the moment. They are trying to write a report on his cause of death. Don’t bother, here it is. Jonah’s cause of death is Turkey - a hell for stray animals.

If you too think that the mayor of Van should resign following this scandal, please tell it to himself, Mr. Burhan Yenigun:
VAN BELEDİYESİ

Ipek Ruacan

Eklenmiş Resimler