Çok ufaktın sadece bir avuç kadardın aldım seni korkarak sadece korkan ben değildim ikimizde birbirimizden korkuyorduk sen daha çok ufak olduğun için ben ise acemi olduğum için yavaş yavaş birbirimize alışmaya başladık 3,5 sene birlikte olduk seninle acısıyla tatlısıyla mutluluğunda ve asıl hüzünde de.

Birlikte kaçtık evden benden habersiz kayboldun yatağın altlarında ya da sabah gözlerimi ilk açtığımda burnumun dibindeydin sahip kalk sabah oldu dercesine bulunduğun yerden yine ve...

harakirist